The University of Oxford (nieformalnie: Oxford University, lub po prostu Oxford, tradycyjne spolszczenie: Uniwersytet Oksfordzki lub po prostu Oksford) – najstarszy uniwersytet w krajach języka angielskiego, znajdujący się w Oksfordzie w środkowej Anglii.

Obok University of Cambridge, jest to najbardziej renomowana uczelnia w Wielkiej Brytanii, wysoko ceniona w Europie oraz na świecie. Stale zajmuje miejsce w pierwszej dziesiątce wszelkich światowych rankingów uczelni wyższych, tak w klasyfikacji ogólnej, jak i w poszczególnych dziedzinach nauki. Według rankingu przygotowanego w 2006 przez magazyn The Times Higher Education Supplement jest to trzecia, po Harvard University i Cambridge University, uczelnia na świecie. W konkurencyjnym rankingu przygotowanym w 2006 przez chiński Instytut Szkolnictwa Wyższego Uniwersytetu Jiao Tong w Szanghaju Oksford uplasował się na 10. pozycji na świecie i 2. w Europie.

Oxford University i Cambridge University określane są idiomatycznie wspólną nazwą Oxbridge.

Oxford University składa się z wydziałów, które prowadzą wykłady, ćwiczenia i przeprowadzają egzaminy oraz z 39 niezależnych od siebie kolegiów (ang. college) i 7 Permanent Private Halls (czyli jednostek na niepełnych prawach kolegium), które skupiają studentów i profesorów, spełniają rolę akademików i zajmują się dodatkowym kształceniem studentów w systemie tutorialnym.

System kolegialny tego uniwersytetu przejął od średniowiecznego Uniwersytetu Paryskiego. Najstarsze kolegium w Oksfordzie to University College, założony w 1247. Kolegia dzielą się na undergraduate colleges (większość kolegiów), na których odbywa się kształcenie na poziomie licencjatu, magisterium i przeprowadza przewody doktorskie, oraz postgraduate colleges (niektóre kolegia, np. Nuffield), na których odbywa się kształcenie tylko na poziomie magisterium i doktoratu. Wyjątkiem jest All Souls College, który jest przeznaczony tylko dla fellows, czyli profesorów uniwersytetu. Przynależność do tego kolegium jest uznawana za najbardziej prestiżowe wyróżnienie w brytyjskim świecie akademickim. Do All Souls College należał Polak, profesor Leszek Kołakowski.

Rok szkolny w Oksfordzie podzielony jest na trzy trymestry:

• Michaelmas - październik-grudzień
• Hilary - styczeń-marzec
• Trinity - kwiecień-czerwiec

Tradycyjnie kolegia rywalizują ze sobą. Co roku publikowany jest ranking kolegiów na podstawie wyników akademickich studentów, nazywany tabelą Norringtona. W 2006 roku pierwsze miejsce zajął Merton College, a drugie Balliol.

Kolegia Oxford University

Permanent Private Halls

Historia

Dokładna data założenia uniwersytetu nie jest znana. Istnieją dane wskazujące na to, że wykładano tu już w roku 1096. Od 1167, w którym król Henryk II zakazał Anglikom studiować na Uniwersytecie Paryskim, Uniwersytet Oksfordzki zaczął gwałtownie się rozwijać i zyskiwać na znaczeniu. W tym czasie założone pierwsze Halls of Residence (w pewnym stopniu odpowiadające konwiktom), które później stały się kolegiami (ang.: colleges).

Akademicy nie żyli w przyjaźni z mieszkańcami Oksfordu, co w czasach średniowiecznych było ogólnym standardem w stosunkach uniwersytet–miasto. W 1209 jeden ze studentów został oskarżony o gwałt na mieszczance. W wyniku samosądu, mieszczanie powiesili trzech przyjaciół domniemanego gwałciciela (ponieważ on sam się ukrywał). Na skutek tego zajścia, wielu uczonych rozpierzchło się po kraju, a część z nich prawdopodobnie założyła Cambridge University.

Mieszkańcy miasta szukali pomocy w zażegnaniu konfliktu z akademikami u legata papieskiego, Nicholasa de Romanis, który w roku 1214 usiłował rozwiązać problem, nadając uniwersytetowi kartę praw i ustanawiając urząd kanclerza (ang. Chancellor). Choć poprawiło to sytuację uniwersytetu, niesnaski bynajmniej się nie zakończyły.

W XIII-XIV wieku środowisko naukowe Oksfordu odegrało ważną rolę w rozwoju nauk matematyczno-przyrodniczych. Działali tu m.in. Robert Grosseteste, Roger Bacon i inni przedstawiciele tzw. szkoły oksfordzkiej.

W roku 1355, w dniu św. Scholastyki, czyli 10 lutego, w lokalnej tawernie kłótnia pomiędzy miejscowymi a dwoma studentami przerodziła się w bijatykę a potem dwudniowe zamieszki, w wyniku których zabitych zostało 63 akademików i około 30 miejscowych. Po tym wydarzeniu, król Edward III potwierdził prymat Uniwersytetu nad miastem, nadając mu dodatkowe przywileje i nakazując burmistrzowi oraz radzie miejskiej co roku w dniu św. Scholastyki przechodzić ulicami miasta z odkrytymi głowami i płacić Uniwersytetowi grzywnę: jednego pensa za każdego zabitego akademika. Trwało to aż do roku 1825. Również od XIV wieku dwóch posłów reprezentuje Uniwersytet w Izbie Gmin.

W czasie reformacji na Oksfordzie działali Jan Hus i John Wyclif (Jan Wiklef). Mimo to tymczasowo zawieszono działalność uniwersytetu. W 1571 został on reaktywowany przez parlament za zgodą Elżbiety I. Po rewolucji angielskiej i wojnie domowej wraz z powstaniem Royal Society, uniwersytet w Oksfordzie zyskał dobre warunki rozwoju. Działali tu m.in. Edmund Halley, Robert Hooke i Robert Boyle. W tym czasie uczelnia szkoliła elitę państwową i kościelną.

W XIX wieku w teologii anglikańskiej dużą role odegrał tzw. ruch oksfordzki (reprezentowany m.i.n przez Johna Henry’ego Newmana), dążący do odnowienia Kościoła anglikańskiego na zasadach wczesnochrześcijańskich i dający początek katolicyzującemu anglikanizmowi (reprezentowanemu m.in. przez oksfordczyka, C.S.Lewisa). W filozofii na Uniwersytecie w Oksfordzie rozwinął się tzw. idealizm brytyjski (odłam heglizmu, reprezentowany m.in. przez F.H. Bradleya), a później w opozycji do niego tzw. oksfordzka szkoła realistów. Pod względem strukturalnym Oksford pozostał uniwersytetem kolegialnym, jakkolwiek w XIX w. przeszedł reorganizację na wzór uniwersytetów niemieckich (łączenie funkcji dydaktycznej z prowadzeniem badań naukowych), rozbudowano podział na wydziały, wprowadzono laboratoria, pracownie, instytuty uniwersyteckie. Położono większy nacisk na rozwój nowoczesnych nauk ścisłych i przyrodniczych. Pod koniec XIX w. dopuszczono do studiów kobiety. Powstały wówczas kolegia żeńskie. Większość z nich, oprócz St Hilda’s College, z czasem zaczęła przyjmować również mężczyzn. W drugiej połowie XX w. nastąpiła zmiana programu studiów, wprowadzono system wielostopniowy, studia podyplomowe, oraz przyłączono do uniwersytetu wiele centrów i instytutów.

Irlandia- Życie Studenckie

„Rzucając się w sidła” uczelni zagranicznych, oczekujemy z niecierpliwością na rozpoczęcie roku akademickiego. Niektórzy może i ze strachem przed „nieznanym”- inna kultura, nowe wyzwania, nowy punkt widzenia świata, nowa szkoła, nowi ludzie i „brand new life.” Już przed „pierwszym dzwonkiem” snujemy plany na temat słynnego studenckiego życia towarzyskiego; z pewnością ,każdy przyszły student ma inne wyobrażenie o „prowadzeniu się” na studiach. Nie chcę tutaj nikogo moralizować, ale ważne jest, aby czerpać ze studiów jak największą przyjemność, a co za tym idzie, z możliwości „rekreacyjnych” jakie studia wyższe oferują. Ogromną stratą intelektualną byłoby ograniczenie się tylko do studenckich „balang”, kiedy to uniwersytety „na zachodzie” uginają się od ofert „student clubs and societies”.

Mapa uczelni

Uczelnie irlandzkie dbają o studentów. Uniwersytety nie tylko kojarzą się z salami wykładowymi lecz z kampusem, który przypomina miasteczko. To co dla niektórych może wydawać się dziwne i nie na miejscu, tam jest to sprawą oczywistą. Uniwersytety w Irlandii są przygotowane na każdą ewentualność. Władze uczelni zdają sobie sprawę, że na uczelnie uczęszczają nie tylko młodzi, beztroscy ludzie, ale i także osoby już z bagażem doświadczeń.. I nie chodzi tu tylko o wiek lecz o potomstwo, które nie jedna studentka posiada. Aby każda mama mogła spokojnie chodzić na wykłady, uczelnia dysponuje przedszkolem dla maluchów. Jest to serwis odpłatny, ale dzieci są w bardzo dobrych rękach i w samym centrum kampusu. Nie raz sama widziałam spacerujące grupy maluczkich z opiekunkami lub mamy, które bawiły się na trawie z maluchami w przerwie między wykładami. Nauczyciele również idą na rękę studentkom z dziećmi. Nieobecność studentek jest usprawiedliwiona jeśli dziecko jest jeszcze malutkie, a zaliczenia odbywają się przeważnie w innych terminach niż u reszty studentów. Każdy profesor powinien pójść na rękę jeśli mądrze się przedstawi swoją sytuację. „Student Union” wywiera uśmiech na twarzy każdego studenta. Jest to jedno z kluczowych miejsc spotkań studentów każdego irlandzkiego uniwersytetu. „Student Union” oznacza wolność od nauki i relaks na dobrych parę godzin lub miło spędzony czas między zajęciami. Władzom uczelni zależy nie tylko, aby ich wychowankowie „ślęczeli „ nad książkami, ale i także, aby kojarzyli uczelnie z zabawą. W Irlandii student ma bardzo dużo do powiedzenia, a na uczelni można by powiedzieć, że „rządzi”. Każda uczelnia musi mieć swoją „Student Union” gdzie znajduję się bar alkoholowy, dyskoteka, sala na bilard, na koncerty i zabawy, bar kanapkowy z dostępem do internetu oraz wszystkie kluby studenckie. Bar to najbardziej pożądane miejsce każdego wieczora. Ceny są przystępne, a nie trzeba wystawiać nosa za kampus, aby móc dobrze się bawić. Jest bardzo bezpiecznie. Cały kampus jest chroniony 24 godziny na dobę. Bar i dyskoteka przechodzą największe oblężenie podczas „Rag week”. W każdy dzień tygodnia organizowane są różne zabawy i przedstawienia na cel dobroczynny. Większość studentów robi sobie tydzień wolnego i bierze udział nie tylko w zabawach, ale i także w permanentnym przebywaniu w barze alkoholowym. Widok „wstawionego” studenta nikogo nie dziwi; podczas „Rag week” prawie wszystko jest dopuszczalne. „Main Canteen” to najpopularniejsza stołówka każdej uczelni. Jej rozmiar zależy od wielkośći uniwersytetu, ale nie może nie pomieścić mniej niż 400 studentów.

Stołówka jest zapełniona studentami od rana do wieczora. Wybór dań, jak na mój polski gust, nie za bardzo zachęcający, ale moim irlandzkim znajomym „przypasował” od razu. Widocznie ja nie mogłam się przemóc ,między innymi,do irlandzkich kiełbasek i smażonych jajek na bekonie. Na mojej uczelni ceny były zaskakująco drogie, co i na pewno zraziło mnie jeszcze bardziej do tego miejsca. Po całym kampusie są „rozsiane” sklepiki z produktami spożywczymi jak i z artykułami papierniczymi; również uniwersytety mają swoje księgarnie, w których można zakupić wszystkie potrzebne książki na studia oraz najnowsze bestsellery za przystępną cenę. Student potrafi być rozrzutny i zawsze mu brakuje paru „euro” w kieszeni, dlatego też „czuwają” nad studentem banki, które mają swoje siedziby na kampusie i bankomaty, które są na wyciągnięcie ręki; a jeśli poczujemy potrzebę wysłania listu tradycyjną pocztą, wystarczy udać się do uniwersyteckiej „post office”, która oferuje takie same usługi jak w mieście. Na uczelni lekcje Wf’u ze szkoły średniej odchodzą w niepamięć, a zdrowie i kondycja leży w naszych rękach, dlatego też dla miłośników sportu uniwersytety irlandzkie oferuja „sport centre”. Na „sport centre” głównie składa się basen, siłownia, sala do koszykówki, korty tenisowe, bieżnia i boisko do piłki nożnej. Wystarczy pokazać kartę studencką, aby wejść na teren centrum sportowego i korzystać z oferty bezpłatnie i bez ograniczeń. Centra sportowe nie tylko są oblegane przez miłośników sportu, ale również i przez studentów, którzy chętnie uczęszczają na organizowane, przez różne kluby, lekcje Jogi, sztuk walki czy zajęcia z aerobik’u.

Clubs and Societies

W ofercie klubów i związków studenckich można przebierać. Jest ich pełno, że aż czasem chciałoby się zapisać do wszystkich. Niestety z braku czasu nie da się wszystkiego ogarnąć. Zapisując się do 2 lub 3 organizacji studenckich, powinno wystarczyć nawet najbardziej aktywnym i towarzyskim studentom. Ważnie jest, aby dokładnie sprawdzić godziny zajęć pozalekcyjnych. Bywa tak, że zajęcia z klubów lub społeczności, które nas interesują, odbywają się w tym samym czasie. Oferta „clubs and societies” różni się od uczelni do uczelni. Jedno jest pewne: jeśli nie ma klubu lub związku ,który mógłby ciebie zainteresować lub chcesz stworzyć własną organizację, wystarczy udać się ze swoim pomysłem do „Student Union” i czekać na ich decyzję. Ja osobiście należałam do „Equestrian Club” Raz w tygodniu organizowany był wyjazd do najbliższej stadniny koni. Pod główny wjazd na kampus podjeżdżał autobus i nas podwoził do stadniny; tam odbywały się 2 godzinne lekcje. Lekcje były odpłatne- 15 euro. Niektórzy z moich znajomych należeli do Golf Club, Paintball Club czy Surf Club. Jeśli komuś sprawia przyjemność udzielanie się na forum, to powinien zapisać się do społeczności studenckiej. Przeważnie „student society” tworzą ludzie, którzy chcą zmieniać świat jak i mentalność ludzką. Większość społeczności „walczy” w słusznej sprawie, a jest ich wiele np. „Gay, Lesbian and Bisexual society” woła o tolerancję dla mniejszości seksualnych, a „Young Greens Society” nawołuje do ochrony środowiska; są i społeczności, które bardziej wiążą się z kierunkiem wybranych studiów niż z „walką o lepsze jutro”: French Society, Psychology Society, Maths Society, etc.

Od Autora

Na uczelni irlandzkiej każdy znajdzie coś interesującego dla siebie. Bez problemu można pogodzić naukę z przyjemnością , a na koniec tygodnia uhonorować trud bycia studentem na jednej ze studenckich imprezek. Warto pamiętać, że życie studenckie nie tylko toczy się w 4 ścianach akademika. Na zachodzie życie toczy się głównie na samym uniwersytecie. Irlandzkie uczelnie mają wszystko zapięte na ostatni guzik i zorganizowane tak, aby każdy brał garściami to, co dla niego najciekawsze i najlepsze.

Autor: ataga

Coraz mniej osób studiuje.

Najnowszy raport opublikowany przez organizacje UCAS wskazuje na to że coraz więcej osób zapisuje się na studia w UK a coraz mniej Polaków. W Anglii odnotowano 8.8% wzrost w wysłanych ‘applications’ do UCAS w porównaniu do roku 2008. Wzrost ten dotyczy osób składających na studia dzienne ‘full time’.

Również wzrosła liczba zagranicznych studentów  i osób z poza Unii Europejskiej: Singapore (24.8%), China (10.7%) i Malaysia (10.3%). Są to najwyższe wzrosty już od kilku lat. Również osoby które zaliczają się do kategorii dorosłych studentów ‘mature students’ coraz chętniej zapisuje się na studia. W przedziale wiekowym od 21 do 24 lat odnotowano wzrost o prawie 15% a tych powyżej 25 lat o 16%. Liczba Polaków studiujących w UK w tym roku niestety spadła. Wiąże się to z liczba osób powracających do Polski oraz z poprawa sytuacji w kraju. W tym roku UCAS otrzymało o ponad 1000 niej zgłoszeń od osób pochodzenia Polskiego, nie jest to jednak aż taki drastyczny spadek

Table 6 - Applicants by overseas (including non-UK EU) country (> 600 applicants only) by 24 March

Witam młodszych kolegów i koleżanki

Ja właśnie kończę pisać maja prace magisterska tutaj w UK wiec mogę się podzielić kilkoma rzeczami.

Jeżeli chodzi o moje doświadczenia to ukończyłem uniwerek w Polsce (UMCS) i Anglii (SALFORD) wiec mam porównanie naszego i ich systemu edukacji wyższej. Na obydwu udało mi się zrobić magistra (w Polsce z Socjologii w Anglii z TEFL) wiec mam miarodajne porównanie którego wam zapewne brak.

POZIOM NAUCZANIA
Spotkałem się z wieloma opiniami na ten temat. Jeszcze niedawno spotkałem pannę z SGH która przyjechała tutaj na stypendium i mówiła ze poziom jest niziutki z drugiej stronny inni nie nadążali. Prawda jednak jest taka ze tutaj na co innego kładzie się nacisk i nie można przykładać Polskiej miary do angielskiego systemu. Jedno jest pewne jeżeli chcesz się uczyć i chcesz cos osiągnąć to Angielskie uniwerki bez względu na to czy są to te A czy B dają ci o niebo większe możliwości niż najlepsza uczelnia w Polsce i to jest kwestia bezdyskusyjna. Moja rada jest taka, jeżeli chcesz być dobrym fachowcem i jesteś ambitny to lec do Anglii jeżeli masz szanse. Jak naprawdę się zaangażujesz w naukę (tutaj nie trzeba być geniuszem ani posiadać znajomości, trzeba tylko chcieć) uczelnia da ci możliwość robienia doktoratu i jeszcze będzie ci za wszystko płacić. Jeżeli nie jesteś ambitny to więcej niż w Polsce raczej nie osiągniesz ale i tak będziesz bogatszy w doświadczenia których w Polsce nie zdobędziesz (gwarantuje).

NAUKA
Nie polecam studiów w Anglii naszym Polskim kujonom. Niestety nie maja tam czego szukać i bardzo się będą stresować że nic im nie wychodzi. Najbardziej potrzebna tam umiejętność to tzw, CRITICAL THINKING. Esej tam znaczy co innego niż esej tutaj. Zanim coś napiszesz to musisz nieźle się oczytać żeby dostać jakieś przyzwoite procenty. Jeżeli piszesz w UK esej to nie jest to przedstawienie jakiegoś stanu rzeczy ale raczej znalezienie w tym stanie luk i niedociągnięć. Umiejętność krytycznego myślenia i samodzielność działania, autonomia ucznia jest, że tak powiem krytyczna. Bez tego zostań w kraju. Twój wykładowca nie oceni cię dobrze jeżeli będziesz się z nim zgadzał i siedział cicho na zajęciach a w swojej pracy ujmiesz to co powiedział na wykładzie. Tam liczy się krytyczne podejście do tematu i umiejętność umotywowania tego odnosząc się do literatury. W Polsce … hm jest jak jest. Generalnie im mniej się wychylasz tym lepiej dla ciebie.

JEZYK
Jezeli spelniacie ich warunki to znaczy ze powinniscie sobie poradzic. Jezeli rozumiecie film (British English) to nie bedziecie miec problemu ze zrozumieniem wykladowcow. Oni wiedza ze jestescie obcokrajowcami i maja glupi nawyk mowienia wolniej i wyrazniej do studentow. Mozecie byc pewni ze trudniej bedzie wam zrozumiec pania w sklepie albo barmana w pubie. Bardziej martwilbym sie o wasze pisanie bo to jest prawdziwe wyzwanie a academic writing jest bardzo bardzo wazne i radze poswiecic temu duzo czasu przed wyjazdem i cwiczyc cwiczyc cwiczyc a bedzie wam o wiele latwiej i oszczedzi wam to rozczarowan ("tak ladnie napisalem a niezaliczylem").

PRACA I NAUKA
Nie polecam pracowania więcej niż 2 dni w tygodniu jeżeli studiujesz full time. Może się wydawać ze wykładów jest mało ale uwierzcie mi to tak się tylko może wydawać. Mi też się tak wydawało. Podszedłem to tematu nauki w czysto Polski sposób czyli czekałem na sesje J Niestety zemściło się to na mnie baaaaardzo. Szybko się dowiedziałem ze wykłady to tylko mała cześć tego czasu który mam poświecić na naukę. Druga część to czas który musicie spędzić w bibliotece. Jeżeli radzicie sobie przyzwoicie z językiem to 40 h w tygodniu na naukę to minimum. Więc jeżeli macie te 15h wykładów w tygodniu to 25h spędzicie w bibliotece lub w domu na necie czytając artykuły, no chyba ze zadawala was 50% z eseju który macie napisać bo to jest w stanie osiągnąć każda przeciętnie zdolna osoba. O więcej nie macie co marzyć jeżeli będziecie tylko chodzić na wykłady i uczyć się na ostatnią chwile. Z góry ostrzegam ze do plagiatu i ściągania podchodzi się w UK bardzo surowo i z miejsca wylatujesz z uczelni tracąc cala kasę.

MIESZKANIE
Nie mieszkałem w akademiku bo zdecydowałem się na mieszkanie ze znajomymi którzy także studiowali w Manchesterze i których znalem od paru dobrych lat. Mieszkanie ze znajomymi wychodzi zdecydowanie taniej niż akademik. Nie polecam jednak szukania współlokatorów na sile bo może zakończyć się niemiłymi niespodziankami. Nie polecam również zbytniego oszczędzania na mieszkaniu bo będziecie tam musieli spędzić minimum pół roku zanim będziecie mogli się wyprowadzić bo na mniej nikt z wami nie podpisze umowy, pyzatym przeprowadzki to strasznie ciężki czas (szukanie mieszkania, szkoła, praca, stres a potem jeszcze same przenosiny i koszty związane z przewiezieniem rzeczy). Raczej nie będziecie go milo wspominać (wiem to z doświadczenia). Moja rada to:

- wybrać mieszkanie często przy uniwerkach działają specjalne biura do których zgłaszają się osoby prywatne z mieszkaniami pod wynajem. Można tam przejrzeć oferty i dowiedzieć czy twój przyszły Landlord ma dobra czy średnia reputacje.
- Można tez szukać po agencjach ale tam musicie się przygotować na dodatkowa opłatę tzw. Tenancy Fee która musicie wnieść i jest to niezwracalne (dodatkowy koszt)
- Każdy będzie chciał od was depozytu w wysokości miesięcznego czynszu.
- Sami musicie dbać o opłaty za wszystko. Oddzielnie placi się za prad, gaz, telefon, Internet, telewizor. Musicie najpierw wybrać dostawce (najlepiej w Internecie bo jest ich kilkoro od wszystkiego)
- Jeżeli macie telewizor lub komputer z karta telewizyjna (bez względu na to czy ja oglądacie czy nie) a nie płacicie abonamentu to grozi wam kara do 3000 funtów. Jeżeli nie macie TV musicie zadzwonić i poinformować bo będą was nękać pismami tak jak np. mnie.
- obejrzeć dzielnice uważnie.
- popytać znajomych (nawet wykładowców czy jest przyzwoita)
- unikać mieszkań przy ruchliwych ulicach(straszny hałas)
- jeżeli mieszkanie śmierdzi świeża farba to najprawdopodobniej jest w niej grzyb !!! Wilgoć i grzyb to twój wróg !!
- czy ciepła woda i kuchenka jest na gaz (prąd jest strasznie drogi)
- pamiętajcie o spisaniu liczników na prąd i gaz przy przeprowadzce.

Jak widzicie mieszkanie poza akademikiem wiąże się z pewnymi wyzwaniami o naturze logistycznej a przeprowadzki będą was zmuszać do powtarzania procedur rejestracji a z tym jest duży kłopot i możecie np. nie mieć Internetu przez miesiąc tak jak ja. Wiec jeżeli jesteście sami to nie bawcie się w szukanie mieszkania tylko bierzcie akademik a tam jest całkiem milo. Internet zwykle wliczony jest w cenę lub płaci się jakieś 100 funtów za rok. Ściąganie plików niestety nie wchodzi w grę bo od razu was zablokują. Pozatym ci co mieskaja na kampusie maja blisko do szkoly i dostaja gratisy typu darmowy basen i silowania za co ja musialem placic. Oczywiście zdarzają się akademiki o słabym standardzie a moi znajomi strasznie narzekali na wspólne łazienki które z tego co widziałem są i tak lepsze od tych w polskich akademikach a co ważne czyste. Zwykle wygląda to tak ze Akademik to takie oddzielne mieszkania w których jest kilka pokoi (ja widziałem max 6 pokoi w jednym mieszkaniu), wspólna łazienka zwykle dwa prysznice i dwa kibelki i kuchnia z lodówkami, TV, kuchenkami i mikrofala ze stołem z krzesłami rzecz jasna. Raz w tygodniu przychodzi pani i sprząta wam wszystkie powierzchnie płaskie o resztę musicie zadbać sami. Oczywiście mogą pojawić się konflikty ze współlokatorami będą to pewnie ludzie z innych krajów wiec trzeba być wyrozumiałym ale bez przesady. Jak cos wam się nie podoba to mówcie bez ogródek ale grzecznie. Jak ktoś was ignoruje możecie interweniować u zarządcy akademika. Jeżeli wy będziecie hałasować oni na pewno to zrobią. Bardzo milo wspominam Chinczykow, wiec jeżeli będziecie z nimi mieszkać możecie się spodziewać zaproszeń na wspólne posiłki. Będą jedli dziwne rzeczy : ) warto spróbować.

IMPREZOWANIE
Na to trzeba mieć spore fundusze J No chyba ze pije się Cider w akademiku z kolegami. Imprez jest masa, bary otwarte tylko do 3am wiec na cało nocne szaleństwa nie liczcie. Piwo mają słabe. Maja tam lager (typowy browar zwykle 3 procent alkoholu) i biter (nidobre brytyjskie ciemne i słabe piwo) Przyzwoita wódka kosztuje od 10 funtów za 0,7. Najtańszy alkohol to Cider taki jabłkowy ala szampan często w plastikowych butelkach. Nie polecam go bo boli po nim głowa straaaaaasznie i jest obrzydliwy. Policja jest ostra ale grzeczna. Jeżeli chodzi o przestępczość to mam wrażenie ze Anglia i Polska nie wiele się różnią i tu i tam są dresy tyle ze w Anglii mniej barczyste i bardziej naćpane. Nie polecam chodzenia samemu po nieznanych okolicach, zostawania otwartego okna na noc w lecie (szczególnie na niższych piętrach) bo laptop może zniknąć bardzo szybko.

LEKARZ
Jeżeli jesteście studentami macie go za darmo i nie musicie się dodatkowo ubezpieczać. Musicie zarejestrowac sie w szkolnej przychodni podczas rejestracji kazdemu z was przysla dokument z danymi waszego lekarza. Przed rozpoczeciem kursu wypelnicie ankiete o waszym zdrowiu, potem was zaszczepia bez ostrzezenia co mnie zdziwilo. Jak chcecie sie umowic na wizyte to dzwonicie a oni was ustawiaja z waszym lekarzem. Ceny leków podobne jak w Polsce (antykoncepcja kobieca darmowa - sprawdzone). Dentystę publicznego radzę unikać. Wyleczcie sobie to co macie w kraju bo tam ciężko o dobrą i szybką pomoc a cena przyprawi was o ból głowy. Przestrzegam wszystkich przed depresją która spotkała kilkoro moich znajomych. Jeżeli macie problem i dołek emocjonalny który trwa dłużej niż zwykle radzę udać się do lekarza a on skieruje was na Counseling albo przepisze jakieś leki. To jest naprawdę poważna sprawa bo tamtejsza pogoda, rozstanie z domem etc etc może wam poważnie utrudnić życie. Osobiście uważam ze w Anglii każdy powinien jechać na prozaku J. Taka pogoda jak tam potrafi zdołować.

ZAKUPY
Najtańsze markety to TESCO i ASDA, osobiście wole TESCO. Jest dużo promocji ale najczęściej cena mówi o jakości produktu. Jeżeli decydujecie się na najtańszy to kupicie jakieś odpady. Jeżeli chcecie żyć oszczędnie to celujcie w niższe średnie ceny i róbcie duże zakupy raz na tydzień w dużym markecie. Małe lokalne sklepy zwykle zdzierają kasę. Produkty dzielą się na rożne rodzaje. Są jajka od kur które biegają sobie wolno za np. 3 funty i takich które siedzą uwięzione na fermie za 1.5 funta. Tak samo jest z mięsem, serem etc etc. Musicie zdecydować sami czy dobre samopoczucie krowy warte jest zapłacenia więcej za mleko. Gotowanie generalnie wychodzi najtaniej, na pizzach i takich tam długo nie pociągniecie. Owoce są super drogie i to bez względu na porę roku.

PIENIADZE
Jeżeli nauczycie się już robić zakupy i w brytyjskich marketach to jesteście w stanie się utrzymać już za 10 funtów dziennie J (samo jedzenie). Super oszczędni których znam ciagneli nawet za polowe tego no ale to już wymaga prawdziwych poświęceń. Imprezowanie na mieście … hmm tutaj to trudno powiedzieć… bez 60 dych w kieszeni raczej bez sensu wychodzić z domu. Górna granica jest dowolna.
Moje przykladowe Night out:
Wjazd do klubu 10 i 12 na drinki (sztuka min 3 funty)
Chcesz zmienic klub nastepne 10 i nastepne 12 na drinki
Take Away po wysciu 5
Taksa do 10 funtow w zaleznosci gdzie zawedrujesz
Wychodzi ok 60 funtow bez szalenstw

To jest chyba takie minimum które trzeba wiedziec.

Pozdrawiam wszystkich odważnych.

Brak czasu lub konieczność dojeżdżania na lekcje nie będą już mogły dłużej być wymówką Polaków zwlekających z nauką języka angielskiego. Dlaczego? Rozwija się nowa metoda nauki języka za pośrednictwem Internetu, komunikatora Skype oraz real–time sharing software.

AdLib English jest najprawdopodobniej pierwszą polską szkołą językową w Zjednoczonym Królestwie oferującą ten nowatorski sposób nauki języka. Została ona założona przez Polkę Monikę Wojnowską, która ma wieloletnie doświadczenie w nauczaniu języka angielskiego jako języka obcego.

Polka zauważyła, że wielu mieszkających w Wielkiej Brytanii Polaków, chciałoby polepszyć znajomość języka, jednak szereg czynników, takich jak m.in. brak czasu, konieczność podróżowania na zajęcia oraz wysokie koszty lekcji, są tym, co powstrzymuje ich przez nauką.

– Powszechnie wiadomo, że znaczna grupa Polaków pracuje tutaj w fabrykach, magazynach czy na budowach, nie dlatego, że jest to ich świadomy życiowy wybór, ale tylko dlatego, że nie znają języka na poziomie wymaganym w wymarzonym przez siebie zawodzie – mówi założycielka szkoły językowej. – Naszą misją jest pomagać Polakom osiągać ich potencjał, dlatego obok lekcji języka mamy zamiar oferować również doradztwo zawodowe i coaching – mówi Polka.

Szlifowanie języka w warunkach domowych, bez konieczności dojazdów na lekcje, w preferowanym czasie i z wybraną przez siebie intensywnością powinno przypaść do gustu Polakom mieszkającym na wyspach. Również materiały dydaktyczne, używane podczas lekcji, dotyczą tematów bliskich Polakom mieszkającym w Zjednoczonym Królestwie: wizyta u GP, w Citizens Advice Bureau, związki zawodowe, etc.

Mieszkająca w Londynie, pracująca jako pracownik biurowy, 24-letnia Magda Ostrowska, która zdecydowała się szlifować język za pośrednictwem Internetu wyjaśnia – Nie tracę czasu na dojazdy, nie moknę, bo zapomniałam parasolki i nie muszę chodzić do banku, by zapłacić za lekcje. Po prostu cenię swój czas – komentuje Polka. Magda pracuje nad angielskim, bo jak mówi – Nie ma nic gorszego, niż gdy ktoś kończy w połowie zdania, bo wyczytał w twoim wzroku, że nie za bardzo wiesz, o co chodzi.

Więcej informacji na temat nowej metody nauki języka angielskiego można znaleźć w serwisie internetowym www.adlib-english.com .

Uniwersytet w Brighton (dawniej Brighton Polytechnic ) posiada swoje kampusy zarówno w Brighton jak i w Eastbourne. W Brighton znajdują się trzy główne kampusy – Grand Parade w samym centrum miasta, Moulsecoomb oraz Falmer. Studiuje tu ponad 20,000 studentów z czego ok 13 procent to studenci z Unii Europejskiej oraz całego świata. Uczelnia mieści sie w pięknej nadmorskiej miejscowości i zapewnia bardzo wysoki standard nauczania. Brighton jest miastem głownie zamieszkałym przez studentów co powoduje, iż tętni życiem, klubami, koncertami i artystami. Posiada jednak również historyczną zabudowę. Podróż do Londynu zajmuje tylko godzinę pociągiem, a do lotniska Gatwick tylko 30 min.

Zakwaterowanie

Uczelnia posiada cztery kampusy w Brighton, w których znajdują się akademiki: Falmer, Phoenix, Moulsecoomb oraz Varley. Dodatkowo akademiki znajdują się również w Eastbourne W części w Falmer znajdują sie dwa akademiki oferujące bardzo wysoki standard: Great Wilkins oraz Paddock Field. Miejsca w akademikach są oferowane głownie dla pierwszego roku studentów undergraduate i pierwszeństwo maja obcokrajowcy. Aby jednak mieć miejsce zapewnione należy spełnić wszystkie wymagania przyjęcia na studia, zaakceptować ofertę studiów oraz wysłać podanie o akademik przed 20 czerwca. Ceny zakwaterowania różnią się w zależności od akademika, np:

Great Wilkins:

Paddock Field:

Phoenix Brewery:

Uczelnia oferuje przyszłym studentom program orientacyjny odbywający sie tydzień przed rozpoczęciem roku akademickiego. Jest on przeznaczony dla studentów z poza UK i mający na celu pomoc w rozpoczęciu ich studenckiego życia w Brighton. Oferowany jest również darmowy transport z lotniska. Na kampusach studenci znajda również poradę dotyczącą zdrowia, pracy, mieszkania oraz finansów. Studenci, których językiem ojczystym nie jest angielski mogą również wziąć udział w darmowych lekcjach oferowanych przez uczelnię.

Aplikacja i Czesne

Podania należy składać poprzez system UCAS. Uniwersytet najczęściej wymaga dobrych wyników z matury oraz egzaminu z języka angielskiego (IELTS 6.0 lub TOEFL 520-575). Czesne dla studentów z Unii Europejskiej na studia full time undergraduate wynosi £3,145 rocznie. Dla studentów full time postgraduate standardowe czesne wynosi £3,630.

Rankingi

The ‘The Sunday Times University Guide 2006′ (September 2006) University League Table - 56th

‘Top Ten Modern Universities’ - 3rd

‘The Guardian University Rankings 2005′ - 48th

Uczelnia posiada tytul: ‘Sunday Times University of the Year’ (1999)

Kontakt

Richard Spoor
Deputy Head
International Relations Office
University Of Brighton
Mithras House, Lewes Road
Brighton
BN2 4AT
Tel: +44 (0)1273 642409
Fax: +44 (0)1273 642607
Web: www.brighton.ac.uk