Najbardziej szalona rzecz jaką możesz zrobić nie zabijając się! – tak głoszą hasła reklamowe agencji zajmujących się organizacją tego typu rozrywki. I wiecie co? Zdecydowanie się z nimi zgadzam!

Canyoning polega na pokonaniu rwącej rzeki używając do tego różnych technik – chodzenie, skakanie, ześlizgiwanie się, spuszczanie się na linie, wspinaczka i pływanie. Mimo, że canyoning jako forma rekreacji rozwinął się dość późno (lata 70-te XX w), w środowiskach speleologicznych dyscyplina ta znana jest od lat. Za prekursora canyoningu uważa się Edgouarda Alfreda Martela, który w 1888 roku przeszedł francuską jaskinię Abîme de Bramabiau. Ten sławny speleolog zbadał również kilka innych znaczących kanionów: Gorges de Verdon (1904), de Daluis (1906) i Kakaoueta (1964).

Idealne kaniony do uprawiania canyoningu mają skalne podłoże. Wąwozy są zwykle wąskie, strome, z pięknie rzeźbionymi ścianami i często urozmaicone spektakularnymi wodospadami. Większość kanionów utworzyła się w wapiennych, piaskowych, granitowych lub bazaltowych skałach. Wąwozy mogą być bardzo łatwe lub ekstremalnie trudne, ale głównym zadaniem canyoningu jest raczej zabawa niż walka o życie. Na świecie można spotkać dużą liczbę kanionów o różnorodnym stopniu trudności, a canyoning uprawiany jest przez ludzi w każdym wieku.

Canyoning w Wenezueli

Mérida jest stanem w Wenezueli, który ma bardzo wiele do zaoferowania. To wyjątkowe miejsce dla ludzi chcących aktywnie spędzić czas, królestwo niezapomnianych krajobrazów, źródeł termalnych i malutkich wiosek wlepionych w stoki gór. Dwa łańcuchy górskie (Sierra de Culata i Sierra Nevada) tworzą Kordyrierę Méridy. Układają się one równolegle w stosunku do siebie tworząc dolinę, w której położone jest miasto Mérida - stolica stanu. Jest to jedno z najprzyjaźniejszych i najlepiej zorganizowanych centrów urbanizacyjnych w Wenezueli, jak również miejsce wielu imprez kulturalnych. Obszar Méridy obfituje w parki narodowe: Sierra Nevada, Sierra de la Culata, General Juan Pablo Peñaloza czy Tapo – Caparo. Najwyższe, ośnieżone szczyty gór należą do Pico Bolívar, Pico Humboldt, Pico Bonpland, La Concha, Toro, Espejo i León.

Uważa się, że Mérida jest centrum sportów ekstremalnych i posiada najlepiej rozwinięte udogodnienia turystyczne.

Niemalże wszystkie agencje turystyczne znajdują się na tej samej ulicy – Calle 24. Mimo, że zakwaterowanie w mieście należy do najtańszych w kraju, o wycieczkach nie można powiedzieć tego samego.

Z Méridy organizowane są wycieczki do kanionu rzeki Santa Catalina. Grupa liczy maksimum dziesięć osób ze względów bezpieczeństwa. Dwóch doświadczonych instruktorów prowadzi turystów w dół rzeki. Każdy uczestnik ma na sobie piankę chroniącą przed zimnem, buty, uprząż oraz kask – to wymogi udziału w canyoningu. Zejście wąwozem trwa około czterech godzin i obfituje w atrakcje. Należą do nich: zjeżdżanie z kilkumetrowych ślizgawek skalnych wprost do naturalnych basenów, skakanie z dużych wysokości w wyznaczone przez przewodnika miejsce, spuszczanie się na linie z wodospadów dochodzących nawet do 30 m itd.. Wykonywanie zadań utrudnia bardzo zimna woda górskiego potoku, która powoduje drętwienie nóg i rąk. W okolicy znajduje się wiele wąwozów wykorzystywanych do canyoningu, ale większość z nich wymaga specjalnych umiejętności oraz doświadczenia. Santa Catalina jest najodpowiedniejszym miejscem do pierwszej przygody z canyoningiem i z pewnością nie zawiedzie niczyich oczekiwań.

Dla kogo?

No cóż…dla wszystkich! Tak, jak już pisałam jest to rodzaj rekreacji, która często bywa ekstremalna, ale nadal pozostaje rekreacją. Jest zatem dostępna niemal dla każdego. Istnieją trasy mniej wymagające, dla osób mających mniejsze doświadczenie i umiejętności. Na dobry początek lepiej wybrać coś łagodniejszego aby móc oswoić się z tym sportem, zanim zdecydujemy się na najtrudniejszą wędrówkę. Zawsze możemy liczyć na pomoc instruktorów, którzy doskonale znają trasy i dobierają je dla uczestników odpowiednio do posiadanych umiejętności.

Trudniejsze odmiany canyoningu wymagają dobrej umiejętności pływania oraz siły fizycznej. Niezbędne jest też opanowanie lęku wysokości i odporność psychiczna, gdyż niektóre przeszkody mają po kilkadziesiąt metrów wysokości. Nic się nie stanie dopóki uważnie będziemy słuchać wszystkich poleceń instruktorów. Wysokie przeszkody to najczęściej wodospady, które pokonujemy na różne sposoby i przy zastosowaniu różnego sprzętu. Z małych wodospadów można skoczyć inne zaś wymagają zastosowania odpowiedniej uprzęży i liny, na której instruktor spuszcza nas w dół. Podczas takich zjazdów w dół gwarantowane są niesamowite przeżycia. Woda spadająca z wodospadu na kask uczestnika powoduje ogromny hałas co dla mniej doświadczonych jest często dużym doznaniem. Dodatkowo na trasie możemy spotkać tobogany - naturalne rynny, z których można zjeżdżać. Zdarza się także, że pewne odcinki trasy trzeba pokonać pod wodą. Inne zaś części trasy pokonujemy płynąc lub idąc pieszo.

Wyposażenie

W skład podstawowego ekwipunku każdego canyoningarza wchodzą: kombinezon lub pianka neoprenowa ze wzmocnieniami na łokciach i kolanach, kask, buty, uprząż wspinaczkowa, liny, haki, młotki oraz w zależności od rodzaju canyoningu rękawiczki, kompasy, mapy itp. Zakup każdego z wymienionych elementów jest poważnym naruszeniem budżetu, w związku z tym agencje organizujące imprezę zapewniają zwykle całe wyposażenie. Mimo to, buty często należy zabrać z domu. Mogą to być zwykłe trampki z gumową lub antypoślizgową podeszwą, ale koniecznie zakrywające palce. Dla zmarźluchów ważne jest zaopatrzenie się w neoprenowe skarpetki. Pamiętajmy, że woda w górskich rzekach nie należy do najcieplejszych.

Panie, a za ile?

Hmm… rozrywka ta nie należy do najtańszych, ale przeżycia z pewnością zrekompensują dysonans pozakupowy!

W Europie ceny canyoningu kształtują się pomiędzy 50 – 100 euro w zależności od trudności kanionu, długości trwania zejścia, wyposażenia, dojazdu itp.

W Ameryce Łacińskiej jest to 50 – 150 dolarów amerykańskich. Sprawdźcie oferty w różnych biurach i nie dajcie się oszukać naciągaczom. Aktualne informacje dotyczące miejsc i cen znajdziecie w przewodnikach np. Lonely Planet.

W UK wyśmienite warunki do uprawiania canyoningu są w Walii i Szkocji. Cena to około 50 – 100 funtów w zależności od trudności i długości trwania imprezy.

W Polsce swoich sił spróbować można w okolicach Szklarskiej Poręby, w Tatrach na wodospadzie Siklawa lub w okolicach Międzygórza na rzece Wieliczka.

Najlepsze miejsca do uprawiania canyoningu znajdują się w:

Europa – Portugalia, Hiszpania, Francja, Włochy, Grecja, Szwajcaria, Austria, Chorwacja

Azja – Turcja, Jordan, Japonia, Izrael, Hong Kong (river trekking - rzeczny trekking), Japonia i Tajwan (river tracing - śledzenie rzeki)

Ameryka Łacińska – Meksyk, Kostaryka, Brazylia, Ekwador, Wenezuela

Afryka – Republika Południowej Afryki, Reunion (wyspa niedaleko Madagaskaru)

Ameryka Północna – USA, głównie w stanie Kolorado (San Gabriel, Sierra Nevada, Cascade, Rocky Mountain); Kanada

Australia i Oceania – Australia, Nowa Zelandia

Linki w UK:

http://rafting.co.uk/canyon.htm

http://www.exelement.co.uk/experience/canyoning.php

http://www.bluedome.co.uk/courses/courses/course60.html

http://www.adventure21.co.uk/index.php?p=196

http://www.bbc.co.uk/wales/northwest/outdoors/activities/pages/canyoning.shtml

http://www.travel-quest.co.uk/tq-canyoning.htm

 Autor: Ania (All rights reserved)

————————————————————————————————————————————-

Forum Polish Explorer   Dodaj zdjęcia   Dodaj przygodę    Galeria Polish Explorer   Login / Rejestracja